Aplo

"Λαθραία" όνειρα, νομίμως καταστέλλονται

Κακοποίηση, τρομοκρατία και αδιαφορία συνθέτουν το πλαίσιο της καθημερινότητας των χιλιάδων προσφύγων και μεταναστών που καταφθάνουν στην Ελλάδα, διωγμένοι από τον πόλεμο και τις κακουχίες, στην αναζήτησή τους για μια ζωήμε δικαιώματα, μακριά από τη φρίκη των όπλων και της πείνας.

Κέντρα "υποδοχής": Εκεί που καταστέλλονται όνειρα... λαθραία

Στη συντριπτική πλειοψηφία των κέντρων κράτησης ή... κέντρων "υποδοχής" -κατά το κράτος- που λειτουργούν στην Ελλάδα, δεν υπάρχει καν διερμηνέας, δικηγόρος και ψυχοκοινωνική υποστήριξη, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να παρασχεθεί καμία ουσιαστική μέριμνα για τους κρατουμένους. Χαρακτηριστικότατο παράδειγμα αποτελεί το κέντρο που λειτουργεί στη Μυτιλήνη, όπου συνωστίζονται εκατοντάδες πρόσφυγες και μετανάστες, μεταξύ των οποίων και πολλά ανήλικα παιδιά, χωρίς ποτέ να προαυλίζονται, πάνω σε στρώματα βουτηγμένα σε νερά με ακαθαρσίες από την τουαλέτα.

"Άσπρο χαρτί" ή αλλιώς η επιτομή του παραδόξου

Όταν οι μετανάστες αφήνονται ελεύθεροι από τα κέντρα κράτησης, τους δίδεται ένα χαρτί, γωστό ως "άσπρο χαρτί", γραμμένο μόνο στην ελληνική γλώσσα(!), στο οποίο αναγράφεται η υποχρέωση να αποχωρήσουν από τη χώρα, μέσα σε διάστημα 30 ημερών, αλλά όχι και ο τρόπος. Χωρίς όμως να διαθέτουν τα απαραίτητα έγγραφα για τη νόμιμη αποχώρησή τους από τη χώρα, αναγκάζονται να το επιδιώξουν παρανόμως, με αποτέλεσμα να βρίσκουν απέναντί τους τις δυνάμεις καταστολής, που τους συλλαμβάνουν, οδηγώντας τους και πάλι σε κέντρα κράτησης, από όπου για μια ακόμη φορά θα φύγουν με ένα "λευκό χαρτί", πάντα εγκλωβισμένοι σε αυτόν τον φαύλο κύκλο. Έτσι, παρατηρείται το εξής παράδοξο: Από τη μία το κράτος τους απαιτεί να αποχωρήσουν από τη χώρα και από την άλλη το ίδιο το κράτος πάλι, βιαίως τους το απαγορεύει.

Το άσυλο στα χέρια της αστυνομίας

Το ποσοστό αναγνώρισης της προσφυγικής ιδιότητας στην Ελλάδα είναι πραγματικά μηδαμινό, αφού σε πρώτο βαθμό ανέρχεται μόλις στο 0.03%. Χιλιάδες πρόσφυγες συρρέουν κάθε Σάββατο έξω από τη Διεύθυνση Αλλοδαπών στην Πέτρου Ράλλη, για να ζητήσουν πολιτικό άσυλο. Ωστόσο, ελάχιστοι από αυτούς καταφέρνουν να φτάσουν στη διαδικασία της συνέντευξης, στην οποία συχνά δεν υπάρχει διερμηνέας, ούτε και δικηγόρος. Πολλέ φορές, οι πρόσφυγες παρακινούνται να δηλώσουν ότι ήρθαν στη χώρα για οικονομικούς λόγους, ώστε να μην δικαιούνται παροχής ασύλου.

Το γεγονός ότι η αστυνομία διαχειρίζεται το άσυλο, σημαίνει βία, αφού έχει κατασταλτική αρμοδιότητα, με αποτέλεσμα τις εκδόσεις συλλήβδην αποφάσεων απέλασης και κράτησης, ακόμη και παιδιών ή εγκύων γυναικών. Ο θάνατος στην ουρά για το άσυλο του Πακιστανού Μοντασέρ Μοχάμεντ Ασράφ, στη Διεύθυνση Αλλοδαπών της Πέτρου Ράλλη, αποτελεί ένα αποτροπιαστικό παράδειγμα, που αποδεικνύει ότι όσο η αστυνομία διαχειρίζεται το άσυλο, η καταστολή των προσφύγων προηγείται της προστασίας τους.

Εξαιτίας των συνθηκών που περιγράφτηκαν, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ ζήτησε τον Απρίλιο του 2008 από όλα τα κράτη της Ευρώπης να μηνεπιστρέφουν αιτούντες άσυλο στην Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι ηο κανονισμός Δουβλίνο ΙΙ ορίζει πως μόνο η χώρα εισόδου μπορεί να χορηγήσει άσυλο στον αιτούντα. Μάλιστα, κατήγγειλε ότι οι αιτούντες άσυλο "συχνά στερούνται των θεμελιωδέστερων δικαιωμάτων τους, όπως οι διερμηνείς και η νομική υποστήριξη, ώστε να διαβεβαιώσουν ότι τα αιτήματά τους τυγχάνουν επαρκή έλγχο από τις αρμόδιες αρχές". Η Νορβηγία, η Σουηδία και η Φινλανδία αρνούνται να επιστρέψουν αιτούντες άσυλο στην Ελλάδα, ενώ και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεκίνησε νομικές διαδικασίες εναντίον της Ελλάδας, επειδή παρεμποδίζει την πρόσβαη σε διαδικασίες ασύλου.

"Δεν μου έκαναν συνέντευξη για αίτηση ασύλου όταν συνελήφθην, ούτε κατά τη διάρκεια της κάτησής μου, ούτε όταν με άφησαν ελεύθερο. Μου είπαν πως αν έκανα αίτηση για άσυλο και κόκκινη κάρτα, θα έπρεπε να περάσω περισσότερο χρόνο στη φυλακή, ενώ αν δεν ήθελα άσυλο, θα αφηνόμουν ελεύθερος γρήγορα. Αρνήθηκα την κόκκινη κάρτα και έπειτα από 25 μέρες με άφησαν ελεύθερο. Πήρα ένα λευηκό χαρτί που έλεγε ότι έπερεπε να φύγω από τη χώρα μέσα σε 30 ημέρες" - Κούρδος πρόσφυγας από το Ιράκ.

Παράνομες απελάσεις-ξυλοδαρμοί και τρομοκρατία

Αναρίθμητα είναι τα περιστατικά αστυνομικής αυθαιρεσίας και κακοποίησης προσφύγων και μεταναστών που καταφθάνουν στην Ελλάδα. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί η Πάτρα, όπου οι λιμενικές αρχές επιδίδονται σε λυσσαλέους ξυλοδαρμούς σε βάρος των προσφύγων που διαμένουν εκεί, ενώ για περίπου έναν μήνα πραγματοποιούνταν τακτικές, μαζικές, παράνομες απελάσεις προσφύγων προς την Τουρκία, που σύμφωνα με μαρτυρίες, ξεπέρασαν τις 300. Επίσης, νωπή είναι ακόμη η εικόνα του μετανάστη, στην Αθήνα, που η αστυνομία ανάγκασε να αποκαλύψει ακόμη και τα γεννητικά του όργανα, σε μια ... γενναία προσπάθεια απαξίωσής του.

Ο Τανβίρ Χουσέρ και ο Μοχάμεντ Μπιλάλ από το Πακιστάν οδηγήθηκαν στο Α.Τ Ακροπόλεως επειδή... κάθονταν πάνω στα μηχανάκια τους, μπροστά από το τζαμί, στη Σοφοκλέους. "Ήρθαν τρεις αστυνομικοί με γκλομπς και κυνηγούσαν τον κόσμο. Εμείς καθόμασταν πάνω στα μηχανάκια μας, έξω από το τζαμί και μας είπαν να φύγουμε. Όταν εμείς το αρνηθήκαμε, ένας από αυτούς φώναξε: Βάλε χειροπέδες! Εκεί δεν είχατε ούτε αρχίδ.., εδώ πήρατε και μηχανάκια! Με κοιτάς ρε; Μάτια κάτω! Κάτω! Εδώ δεν είναι Πακιστάν! Στο Πακιστάν δεν έχουμε νόμους. Ο καθένας έρχεται και κάνει ό,τι θέλει. Η Ελλάδα αν είναι να γίνει το ίδιο, καλύτερα να μας σκοτώσουν εκεί που γεννηθήκαμε. Κάποιος να μας κλάψει εκεί".

Σκηνές ωμής βίας εκτυλίσσονται και στα ελληνικά ύδατα, όπου λιμενικοί επιδίδονται σε βασανιστήρια σε βάρος προσφύγων που περνούν παράνομα τα σύνορα. Η μαρτυρία του Yasin στη Human Rights Watch, του μοναδικού επιζώντος από τους 22 συνοδοιπόρους του, προκαλεί αποτροπιασμό.

"Προσπαθήσαμε να περάσουμε από την Τουρκία στην Ελλάδα, 22 άτομα και εγώ, με μια πλαστική βάρκα. Η ελληνική Ακτοφυλακή μας συνέλαβε και μας ρυμούλκησε προς την Τουρκία. Απέσπασαν τη μηχανή. Ήρθε ένας ισχυρός άνεμος και βροχή και μεγάλα κύματα χτύπησαν τη βάρκα μας. Είδα με τα ίδια μου τα μάτια τον άνεμο που χτύπησε τη βάρκα και τους ανθρώπους να πέφτουν στην θάλασσα, ο ένας μετά τον άλλο. Μόνο δύο μείναμε. Λίγο μετά, τα κύματα έγιναν μεγαλύτερα και ανέτρεψαν τη βάρκα. Κολύμπησα μέχρι τη Σάμο και κάποιος με πήγε στο νοσοκομείο. Έτσι γλίτωσα από την κόλαση της χώρας μου και περίμενα τον παράδεισο, αλλά βρήκα την κόλαση εδώ".

Ανήλικα παιδιά - θύματα Trafficking

Στην Ελλάδα υπάρχουν όλες εκείνες οι γόνιμες συνθήκες για την άνθιση του trafficking, με πρώτα υποψήφια θύματα, τα ανήλικα ασυνόδευτα παιδιά και ειδικά τα κορίτσια, που συνήθως εκτίθενται στην σεξουαλική εκμετάλλευση. Ακριβώς η έλλειψη διερμηνέων, ψυχολόγων και δικηγόρων στα κέντρα κράτησης, αλλά και επιτρόπων των παιδιών που αφήνονται ελεύθερα, είναι που δυσχεραίνουν ακόμη περισσότερο την αναγνώριση των θυμάτων trafficking και την προστασία τους. Συνταρακτική είναι η μαρτυρία του Shakib K., ενός 15χρονου παιδιού από το Αφγανιστάν, στη Human Rights Watch:

"Ο θείος μου μού είπε να πάω στην Ελλάδα και ότι η ζωή μου θα ήταν καλύτερη εκεί. Ο πατέρας μου δεν το δέχθηκε, αλλά ο θείος μου επέμεινε. Ο θείος μου πρέπει να πληρώσει περίπου 6,000 USD... Μου είπε ότι θα έπρεπε να δουλέψω και να του τα ξεπληρώσω.... Υπάρχουν δύο λαθρέμποροι, ο ένας είναι στο Πακιστάν και ο άλλος στην Αθήνα. Είπαν ότ θα με κρατήσουν σαν φυλακισμένο, εκτός αν τους δοθούν τα χρήματα. Πιστεύω ότι ο θείος μου θα τους πληρώσει.. Ο δουλέμπορος ξέρει ότι είμαι στο ferry. Περιμένει για εμένα και όταν φτάσω, θα με πάρει σε ένα σπίτι για να καλέσω στο Πακιστάν. Εάν ο θείος μου δεν δώσει τα λεφτά,θα με κρατήσουν".

Tags: φυλακές, μετανάστες, καταστολή